การฝึกสำรวจความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอจนสามารถมองเห็นได้เองตามธรรมชาติ การมีส่วนร่วมกำหนดระเบียบแนวทางปฏิบัติและสร้างบรรยากาศในห้องปฏิบัติการให้มีความเป็นระเบียบเรียบร้อย การพูดคุยปรึกษาหารือกันสม่ำเสมอ และการติดป้ายเตือนภัย จะทำให้ผู้เกี่ยวข้องเกิดความตื่นตัว และให้ความสำคัญเรื่องความปลอดภัยมากพอ ที่จะปฏิบัติและดูแลตนเองได้โดยไม่มีใครบังคับ จนเกิดเป็นวัตรปฏิบัติของคนส่วนใหญ่ พฤติกรรมเสี่ยงในห้องปฏิบัติการก็จะไม่เกิดโดยไม่รู้ตัว การซึมซับวิธีคิดและพฤติกรรมจนเกิดเป็นสำนึกได้อย่างต่อเนื่องนี้เอง จะปลูกฝังวัฒนธรรมความปลอดภัยในสังคมได้ ซึ่งจะช่วยให้ห้องปฏิบัติการปลอดภัยได้อย่างยั่งยืน